พระอาทิตย์ขึ้น ก็ไร้ความหมาย
ดาวเรียงรายเป็นล้าน ก็ไร้ความหมาย
รอยยิ้มของผู้คนบนสถานที่สุดสวย ก็ไร้ความหมาย
...
เสียงดนตรีได้แต่กระทบใจฉัน ก้องกังวาลสะท้อนสะท้านให้ภายในสั่นไหว แต่กายกลับนิ่งงัน
แรงสั่นสะเทือนที่ได้รับการเรียงรายด้วยระบบอันงดงาม
Satie - Lere Gymnopedie - Mari Tsuda
ดั่งการร่ำไห้ปลอบโยนผู้ที่ใช้ใจสดับ
ทุกอย่างช่างดูไร้สีสัน..
ตัวโน๊ตในบางท่อน พูดแทนฉันเช่นนั้น
edit @ 30 Dec 2007 03:17:57 by วาซาบิเพื่อสุขภาพ
ในยามวิกฤติ
ความคิดที่สับสน
ฉันได้ยลความจริงที่เหนือกว่าความเป็นจริง
ทุกสิ่งใน Stereotype ของคนไร้ประสบการณ์
เผาสะพานทิ้ง
และทิ้งตัวเองยืนที่ปากเหว
ประจันหน้ากับเปลวไฟในจิตใจ
หยุดสงสัยในทุกทาง
ใครจะรู้ดีกว่าตัวฉัน
ทางฝันที่เคยเลือก เส้นเชือกแห่งความหวัง
หลังนานาประสบการณ์
ทัศนาผ่าน วัยล่วงเลย
หยุด.. เสียที.. ความลังเล
หยุด.. ยุยงให้ไขว้เขว
หยุด.. เวลาที่เสียนับจากนี้
หยุด.. ซะที.. เสียงจากรอบทิศ
นอกจาก เสียงในใจฉัน
นอกจาก ความเชื่อมั่นอย่างโดดเดี่ยว
นอกจาก ตัวฉันคนเดียว ส่วนสิ่งอื่น คนอื่นนั้น..
ฉันเชื่ออะไรไม่ได้อีกแล้ว
บัดนี้ ยิ่งแน่ใจ
ผมไม่ใช่นักเขียน
ยิ่งเรียนรู้ ยิ่งเข้าใจ ยิ่งมั่นใจ
Entry ต่อไป.. คงเลิกแนว.. หรืออาจไม่มีอีกแล้ว.. บ๊ายบาย.. เผื่อไว้ละกัน
คิดถึง.. สิ่งที่เธอบอกไว้...
...
...
Bangkok อยู่ใกล้ๆเกินกว่า....
...
...
ลัลลา ลาลา ลา~
...
...
ที่ใดๆ...
...
...
ลัลลา ลาลา ลา~
...
...
ฉันและเธอและ Bangkok..
...
...
แต่ ใจ ฉัน
...
...
ก็ยังเฝ้ามอง
...
...
และ อยาก รู้
...
...
ว่าทิศตะวัน
...
...
ออก ตอน นี้
...
...
จะเป็น เช่น ไร...
...
...
จื๊ด จือ จื๊ด จื๊อ ดือ โจ่ม....
...
...
Bangkok...... ทิศตะวันออก.... คิดถึง..... Bangkok.....
...
...
จื๊ด จือ จื๊ด จื๊อ ดือ โจ่ม....
...
...
คิดถึง.. สิ่งที่เธอบอกว้ายยยยยย...
...
...
------------------------------------------
...
...
ผมทำอะไรอยู่กันแน่วะ...
อีกสักอาทิตย์คงรู้
ติดตามนะครับ
ถึงตัวผมเอง
